بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و صلّى اللّه على محمّد و آله الطاهرين و لعنة الله على اعدائهم اجمعين من الآن الى قيام يوم الدين و لا حول و لا قوّة الا بالله العلىّ العظيم قال الله الحكيم فى كتابه الكريم : « وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ وَ لكِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا » « 1 » صفات معتدله انسان در انسان صفات نيكوئى موجود است مانند شجاعت و سخاوت و عفّت و غيره كه چنان‌چه هر يك از آنها را به‌جا و به‌موقع خود به‌مقدار معيّن و لازم اعمال كند ، صحيح و مفيد بوده ، و اگر از حدود خود تجاوز كند ، و ضد آنها را اعمال نمايد غلط و مضرّ خواهد بود . ضدّ اين صفات را صفات رذيله گويند ، و آن جنبهء افراط و تفريط در حدود اين صفات است مثلًا شجاعت ، ملكه‌اىاست بسيار نيكو و آن حدّ متوسط و اعتدال و پسنديده بين دو حدّ نكوهيده است . در ناحيه تفريط و كمبودى عنوان جُبْن و ترس از صفات رذيله و در ناحيهء افراط و زياده روى عنوان تهوُّر و بىباكى است كه آن نيز غلط و غير نيكو است . انسان بايد پيوسته اين صفت را در خود به‌حال متعادل نگاهدارد و نگذارد از حدود خود به‌پائين كه مرتبه جبن است سقوط كند يا به‌بالا كه مرتبه تهوّر و بىباكى

--> ( 1 ) سوره الشورى 42 ، آيه 52